aclık
Salı, Hazirane 12, 2007
Beklenen para halen gelmedi! Saat bir buçuk oldu. Ya yanlış bir hesap numarası veya bankaya yollandı ya da henüz yollanamadı. Bir diğer ihtimal ise unutulmuş olması. Tabi bu ihtimal diğerlerine göre biraz daha iyi,hiç olmazsa para boşa gitmemiş diyebiliriz. Ancak bunun da sakıncası, karşı taraf aramadıkça bilgi alınamayacak olması,zira cep telefonu ve diğer telefonlar mevcut değil elimizde. Umarım gün sona ermeden paraya erişebilirim. Yoksa halim bombok! Akşama zaten makarna çorbaya talimiz. Yanına domates vb. salata olabilecek malzeme de yok. Sadece soğan var. Ondan da bir haftadır gına geldi artık ve bir türlü de gitmek bilmiyor şu kahrolası gına!
Dost bildiğimiz, “kardeş gibi” dediğimiz insanlardan beklediğimiz desteği göremedik en ihtiyacımız olduğu anda. “Hayatın acı gerçekleri” denilen bu olsa gerek,belki de bir başlangıç. “Bu yaşa gelip de fark etmedin mi hala” derseniz ben de “fark etmek istemedim veya inanmak istemedim” diyebilirim. Maalesef böyle ve artık ben de gaddar bir insan olacağım Erkin Koray’ın şarkısındaki gibi: “gaddar gaddar zalim gaddar!...”. Kötülükse kötülük, pislikse pislik,her boku yapıcam bundan sonra çıkarlarım için anasını satayım. Ağzım bile bozuldu bu düzen yüzünden. Düzenini düzdüğümünün dünyası. 68 romantizmini barındıran bir ruhla 2000’lerin sanal dünyasında, ona buna boyun bükmeden yaşarsan olacağı budur işte ahmak! Tipik bir ’80 sonrasının kayıp kuşağı sendromu. Ne idealler ne bir şey kargaşa,kaos! Bugün beyaz denilen şey ertesi gün siyah olarak nitelendirilebiliyor. Yaşananlar öyle bir dayatıldı ki insanlara sanki tek doğru buymuş gibi gözüküyor. Güya internet çağı,özgürlük,bilgiye kolay ulaşma çağı. Hadi canım sen de! Bu sadece ne yapacağını bilememe,ne yapacağına karar verememe çağı. Yahu doğru tek değil midir? Dün Marx,Lenin,Mao,Hitler vs.diye gencecik insanları yönlendirip,bir kısmını ölüme sürükleyenlerden çoğu bugün kıçları Mercedeslerde,plaza odalarında,kraldan çok kralcı bir yaşam sürüyorlar. Hayatlarındaki en büyük devrimi kot pantolon giymek olarak görenleri de var bu modellerin.
Teknolojik gücü kullanmıyor,ona tapıyoruz. Her işimizde olduğu gibi bunu da abartıyoruz. Gereğinden fazla güç yüklüyoruz teknolojiye parayla beraber. Tabi paraya tapınma hala bir numara. İnsanlar birbirlerine “kaç dolarlık adam” diye bakıyorlar. Bu arada gidip bi daha bakalım bakalım para gelmiş mi gelmemiş mi. Gelmezse boku yedik valla!....
Özcan Demir
0 yorum yazılmıştır